Als je vrijgezel bent, blijken er ineens zeeën van tijd te bestaan. Vergeten zeeën, waarin ineens een heleboel mogelijk blijkt.
Je kan je administratie uitzoeken, huilen van het bedrag dat het incassobureau van je wil ontvangen en ontdekken dat je geen kredietbank nodig hebt om er met dat incassobureau uit te komen. En daardoor voor het eerst blij zijn om het feit dat je de komende tijd geen cent hebt om uit te geven, terwijl je grote teen een gat in de neus van je favoriete schoenen gemaakt heeft.
Je kan de kroeg in. Wijn drinken. Of thuis wijn drinken. Met mensen afspreken. Naar oma gaan. Naar vrienden gaan. Nieuwe mensen ontmoeten. Mensen opmerken die je eerst over het hoofd had gezien.
Gesprekken voeren. En de eendjes.
Veel werken, veel lachen, veel opruimen.
Weinig slapen.
Tijd werkt verslavend.
In vier weken kan je leren dat loslaten lastiger is dan vasthouden, maar dat het uiteindelijk een hoop meer oplevert.
Berichten
Twit.
Blogs
Verveelt u zich
Volgers
.jpg)
|
|
9 anderen:
en je tranen gebruiken om dat incassobureau te melden dat je nog even wacht met die betaling.
of gewoon betalen.
Gewoon betalen, natuurlijk! Opruimen dat leven!
Waren het serieus maar vier weken? Het voelde alsof het hier 4 maanden windstil was. Mooie laatste zin en wat een waarheid ook.
Vier weken precies. Ik wou je nog terugtwitteren, maar het werkte allemaal niet naar behoren. Maar ik ben er weer. Voorlopig ;)
Dat klinkt goed, loslaten kan op termijn zo deugdoend zijn!
Fijn dat je er virtueel weer bent!
Gelukkig, je bent er weer. Begon je al te missen ;-)
En ik ken je niet eens! Noujah jij kent mij niet. Ik heb alleen een beetje een beeld van jou.
Jippie, Juksti is er weer!
De meeste van die dingen kan ik ook met een relatie. Behalve naar oma gaan. Die is dood.
Een reactie plaatsen